Ketchup

De afgelopen weken ben ik druk bezig geweest om verschillende lijntjes uit te zetten richting vrijwilligerswerk en betaald werk. Ik moest hier en daar wat extra moeite doen om met organisaties in contact te komen en om mensen te pakken te krijgen. Het was veel schudden met de ketchup-fles, maar er kwam in die weken maar weinig uit.

En toen ineens… FLATS!!

Kwam op een gegeven moment alles in één keer tegelijk.

Nog voordat ik mijzelf de arbeidsmarkt op wilde slingeren met mijn presentatie op LInkedIn kwam er duidelijkheid over een paar vrijwilligersklussen waarin ik mijn interesse had getoond. Nu heb ik binnenkort een gesprek voor een functie als maatschappelijk begeleider en heb ik in mei een vervolggesprek met een welzijnsorganisatie voor het coachen van vrouwen naar de arbeidsmarkt. Daarnaast ben ik in contact met een proeftuin die zich lokaal bezig houdt met preventieve jeugdhulp. Voor het kennismakingsgesprek is mij een opdracht gegeven, waarover ik momenteel aan het nadenken ben hoe ik die het best uit kan gaan voeren.

Stuk voor stuk leuke projecten in het grotere geheel; de zoektocht naar mijn droombaan!

Horen en zien

Kort nadat dit alles duidelijk was geworden heb ik mijzelf de arbeidsmarkt op geslingerd door mijzelf te presenteren op LinkedIn. Er zijn veel reacties gekomen op mijn manier van presenteren en de visual die ik heb laten maken! Ik vind het heel tof om te merken dat dit zo goed ontvangen wordt.

Het is nog iets te vroeg om vast te stellen of mijn manier van presenteren voldoende was en of het, concreet, genoeg oplevert. Het werkt namelijk nog na en ik zie dat er nog steeds beweging gaande is wat betreft de visual.

In ieder geval heb ik meer views op LinkedIn, andere richtingen om over na te denken, nieuwe connecties, verrassende aanknopingspunten en een toename van verkeer op mijn website. Ik ben er aan toe om mijzelf te laten zien. Toevallig (of niet) ben ik in diezelfde week 2 x op de radio, één keer met mijn backpack-track op 3FM en één keer bij een quiz van Ruud de Wild op Radio 2.

Waar ik voorheen nog wel eens onrustig kon worden van buiten mijn comfortzone treden, merk ik dat het me steeds makkelijker af gaat. Het geeft gewoon een kick en een stukje extra zekerheid om iets te doen wat misschien een beetje spannend is.

Ik realiseer me dat dit helemaal past in het proces waar ik nu door heen ga; na een periode van zelf-onderzoek ben ik van enige frustratie voor creatie gegaan. En nu is het tijd om mijzelf te laten zien én horen. 

Het totaal-pakket

Ik weet dat ik met mijn presentatie laat zien dat ik hoge eisen stel aan mijn nieuwe werk-omgeving én dat ik graag wil dat alles samen zal vallen wat betreft talenten, behoeften, drijfveren en krachten. Maar ik ben hier wel flexibel en creatief in. Ik zie het einde van mijn zoektocht straks namelijk niet als een vastbesloten eind-station van één baan, maar als een totaal-pakket; waarin een baan, of misschien wel een combinatie van 2 banen, gecombineerd met vrijwilligerswerk, mijn studie en mijn website, nauw met elkaar samenhangen.

De balletjes rollen. Meerdere tegelijk en de één wat sneller dan de ander. Soms uit onverwachte hoek. Waarheen ze rollen is mij nog niet duidelijk en het blijft belangrijk het juiste tempo te bewaken.

Maar ze rollen.