De dood van Avicii houdt mij bezig.

De dood van een wereldberoemde DJ van nog maar 28 jaar.

In de verklaring van zijn familie is te lezen: “Onze geliefde Tim was een zoeker, een broze kunstenaarsziel die altijd gebukt ging onder grote existentiële vragen. Een eeuwig ontevreden perfectionist die veel reisde en werkte op een tempo dat leidde tot extreem zware stress. Toen hij stopte met toeren, wilde hij een balans in zijn leven zoeken om gelukkig te worden en bezig te zijn met wat hij het liefste deed: muziek maken. Tim was niet gemaakt voor de machinerie waarin hij terecht gekomen was, hij was een tere jongen die van zijn fans hield, maar de spotlights schuwde.

Hij worstelde met gedachten over zingeving, het leven en geluk. Hij kon niet meer, hij wilde rust vinden.”

De weg kwijt

In de documentaire True Stories is te zien hoe Avicii wereldwijd hit na hit na hit scoort terwijl het tegelijkertijd op persoonlijk vlak steeds slechter met hem gaat. Avicii wiens grote passie muziek is. Muziek maken en muziek produceren. 

Hoe kan het dat een jongen die dagelijks met zijn passie bezig is hier uiteindelijk aan onderdoor gaat?

Die vraag houdt mij enorm bezig.

Was Avicii bezig om zijn eigen leven te leiden? Of was hij bezig te leven naar de verwachtingen van zijn manager? De verwachtingen van wereldberoemde collega DJ’s? De verwachtingen van het grote publiek? Van zijn fans?

Je zou kunnen zeggen dat hij zijn eigen lat hoog legde en aan zijn eigen verwachtingen wilde voldoen. Maar wie of wat zit daar dan achter? Vanwaar die bewijsdrang?

Zoals hierboven te lezen is beschrijft zijn familie hem als “een tere jongen die van zijn fans hield, maar de spotlights schuwde.”  Zoveel hij hield van muziek maken, zo’n hekel had hij aan optreden. Avicii deed in 10 jaar tijd uiteindelijk zo’n 800 shows. In de documentaire is te zien hoe hij maar doorgaat. Zelfs een ziekenhuisopname krijgt hem niet klein. De show must go on. En high van de pijnstillers doet hij totaal verzwakt een belletje vanuit de auto om aan journalisten te melden dat hij er weer is. Toch neemt hij een wijs besluit. Hij gaat met pensioen en besluit niet meer op te treden.

Avicii gaat terug naar zijn kern: muziek maken.

Helaas kwam zijn besluit te laat.

Nog even doorzetten

De afgelopen weken kwamen er verschillende mensen bij mij om hun kernwaarden te ontdekken. Deze mensen hadden een aantal dingen gemeen. Deze mensen;

  1. hebben een verlangen naar een bepaalde mate van rust in hun leven
  2. willen makkelijker en bewuster keuzes maken op het gebied van werk en relaties
  3. zijn bereid om zichzelf in de spiegel aan te kijken

Maar belangrijker nog: deze mensen komen binnen met de overtuiging dat ‘doorzetten’ één van hun belangrijkste kernwaarden is. Zij hebben na wat zelf onderzoek deze conclusie getrokken. Of ze vragen hun omgeving om hen in 1 woord te omschrijven en de omgeving geeft als antwoord: ‘doorzetter’.

Doorzetten: het woord zegt het al:

Doorzetten Synoniem: toenemen Tegenstelling: verminderen
Ermee door blijven gaan vb: als je nog even doorzet, dan lukt het wel. Synoniemen: volhouden uithouden Tegenstellingen: eindigen ophouden stoppen

Doorzetten, als je nog even doorzet lukt het wel. Je stopt niet. Wat ik zie is dat veel mensen die denken dat doorzetten hun kernwaarde is in het verleden in een burn-out zijn geraakt en/of hier (opnieuw) op af stevenen. Interessant is om tijdens deze gesprekken te ontdekken dat doorzetten niet hun eigen kernwaarde is, maar een kernwaarde van 1 of beide ouders. Een andere generatie waarin doorzetten de norm was.

Tegenwoordig wordt het juist als kracht gezien wanneer je je kwetsbaarheid toont en wanneer je opkomt voor je eigen grenzen. Toch worstelen veel mensen met de verwachtingen van hun ouders, hun manager, hun partner, de maatschappij en van wat ‘men’ in het algemeen allemaal wel niet vindt en denkt.

Veel mensen die bij mij komen leggen de lat hoog en willen aan bepaalde verwachtingen voldoen. Verwachtingen van wie?

Ze omschrijven zichzelf als perfectionistisch. Ze willen het graag goed doen. Goed doen voor wie?

Je bent goed zoals je bent en de échte waardering haal je alleen uit jezelf.

Dit is jouw leven

Leid jij je eigen leven? Of dat van je ouders? Wat gaat er gebeuren wanneer je doorzetten los laat en terug gaat naar wat jij écht belangrijk vindt. Dat kan bijvoorbeeld zijn: gevoel, avontuur of vrijheid. In het geval van Avicci was dat wellicht: muziek, zingeving, diepgang, kunst, balans of overzichtelijkheid.

Wat is het waar jij voor staat?

Sinds ik mij in de kernwaarden gespecialiseerd heb merk ik dat zoveel mensen afgedreven zijn van wie ze werkelijk zijn. Veel mensen leiden het leven van hun ouders, hun baas, hun partner.

Wie ben jij? Waar sta je voor? Wat vind jij nou écht belangrijk?

Het wordt hoogt tijd dat men wakker wordt.

En dat een ieder zijn eigen leven gaat leiden.

 

“So wake me up when it’s all over

When i’m wiser and i’m older

All this time I was searching myself and I

didn’t know I was lost.”